LAMPHUN

Zondag 14 mei 2006/2549 hebben we een, door opkomend slecht weer wat verkort, bezoek gebracht aan Lamphun, een klein oud stadje ca. 35 km van Chiang Mai.

Al met al hebben we tenminste twee van de drie bekende complexen daar kunnen bezoeken en fotograferen! Hier de ingang van Wat Phra That Hariphunchai geflankeerd door twee enorme mythologische leeuwen, Singha's genaamd, zoals je ook veel in Burma ziet. De invloeden vanuit die richting zijn dan ook onmiskenbaar hier.

Het is een reusachtig complex met heel veel verschillende gebouwen en monumenten. De oudste - o.a. de grote Chedi in het midden - dateren van ca. 1000 jaar geleden. De tempel en Chedi werden gesticht aan het eind van de 9e eeuw van onze jaartelling (897 AD, maar volgens anderen 1043 AD). De grote Chedi zoals we die nu zien is het resultaat van een grondige restauratie uit de 15e eeuw door de toenmalige koning van Chiang Mai. Volgens de traditie zou Boeddha hier tijdens zijn leven aalmoezen hebben ontvangen in de vorm van vruchten, wat nog in de naam terug te vinden is. Hari betekent de Samur vrucht en Punchai betekent nuttigen. Het was ook Boeddha die voorspelde dat hier ooit een stad zou worden gesticht die dan Hari Punchai Nakhon zou heten (nakhon betekent stad).

Her en der kleinere en grotere gebouwen die het geheel een bijzonder gevarieerde aanblik geven.

Onder een overkapping zat dit leuke orkestje te oefenen. De klanken uit hun traditionele muziekinstrumenten sloten naadloos aan bij deze bijzondere omgeving!

En pal daarnaast was dit jochie druk met de afwas bezig.

Dit elegante bouwwerk was ooit de bibliohteek van deze tempel. Een heel  bijzonder bouwwerk!

Dit is dan de beroemde Chedi. Rondom moeten de schoenen uit (net als bij Doi Suthep in Chang Mai en bij alle tempels in Burma) op deze voor de Boeddhisten zeer gewijde plaats.

Om het lopen over de vaak hete stenen te vergemakkelijken liggen er tapijten rondom.

Op een aantal plaatsen zijn speciale plekken waar men zijn offergaven deponeert. Dat zijn meestal bloemen, kaarsen en wierook.

Ja, er was ook een groep en deze dame legt in allerlei volstrekt onverstaanbare talen luidkeels van alles en nog wat uit.

Weer een andere "offerplaats".

Op elke hoek van de met hekken omringde Chedi deze vervaarlijke heren die de wacht houden.

Even verder op een bankje een paar monniken die even rusten.

Een foto van wat verder af om een goed beeld te geven. Het was trouwens erg druk met offerende mensen.

Vanuit de grote tempelhal (Viharn) kijk je zo uit op de majestueuze Chedi.

Groot en klein allemaal bewijzen ze eer aan Boeddha.

De doorkijkjes zijn hier echt prachtig! Dit is echt een top bezienswaardigheid van deze omgeving!

De Chedi in volle glorie.

Weer een ander doorkijkje.

Hier de fraaie monumentale gebouw waarin de reusachtig grote gong staat.

En overal groen, bloemen en planten en bomen, dat geeft het geheel een extra dimensie!

Ergens rijst nog deze hoge vierkante Chedi op die uit de begintijd van dit complex - ca. 1000 AD - dateert.

Naast de ingang een praalwagen waarop heilige reliquieen en bijzondere Boeddha beelden vervoerd worden tijdens grote feestdagen. De afgelopen week was zo'n heilige week hier.

Binnen een groep prachtige vergulde Boeddha's.

Aan de muren prachtige wandschilderingen, waarvan hier een detail. Al die slapende mensen, het komt me heel bekend voor . . .

In een andere hal weer een groep Boeddha beelden. Allemaal heel sereen en heel vroom.

In een kleine rijkversierde vitrine deze kleine (kristallen) Boeddha die vermoedelijk heel bijzonder is.

Nog een ander zicht op de bijzonder fraaie oude (voormalige) bibliotheek. Een rijk gedecoreerde houten bovenbouw op een wit gepleisterde stenen onderbouw.

Buiten het complex, dat pal aan de rivier de Khuang, een zijrivier van de Ping, ligt, deze mooie terrassen.

Onder deze eeuwen oude boom veel verkopers en verkoopsters van loten. Tja, als je zo'n ding op een tempelterrein koopt moet er wel een prijs op vallen toch . . .

Hier zijn we bij de tweede tempel die we bezochten in Lamphan, Wat Cham Devi naar de koningin wier as hier bijgezet is, ook wel Wat Ku Kut (Chedi zonder top) genoemd of Suwan Chiang-Kot Chedi (Chedi met de gouden top).

De tempel werd gesticht in 755 AD maar de oudste nog nog overeind staande gebouwen, zoals deze rijk versierde Chedi dateren uit 1218 AD.

Prachtige beelden - 60 in totaal - in de stijl identiek aan die van Sattamahaprasat in Polonnaruva op Sri Lanka. Deze Boeddha's zijn afgebeeld in de houding van vergeving geven.

Aan alle kanten staan deze beelden in rijen boven elkaar opgesteld. De meeste hebben wonderwel de tand des tijds heel goed doorstaan!

De Chedi hier in zijn geheel.

Naast de tempelhal nog een heel bijzondere ronde Chedi die ook uit het begin van de 13e eeuw dateert.

En ook hier een overdaad aan groen!

Een klein gebouw midden op het veld, waar ik andermaal niet van weet waar voor het dient.

Mooie rijen bloemen in potten langs de tempel.

De rijk versierde hoofdingang van de Wiharn.

Binnen tientallen beelden van Boeddha met op de voorgrond een kopie van de Smaragden Boeddha die zich in in het complex van het koninklijk paleis in Bangkok bevindt.

En zeker, de kinders vermaakten zich ook uitstekend!

Tot slot een blik op deze mooie pot met waterplanten, want zoals overal, dus ook in Lamphun, is het terrein van de tempels schitterend verzorgd met een weelde aan bloemen en planten!