De eerste dag van het nieuwe jaar (2006) zijn we 's middags naar de Chiang Mai Zoo geweest en later in de vroege avond naar de Chiang Mai Red Cross & Winter Fair op het grote expostieterrein achter de City Hall. Salakkan noemen ze het hier fonetisch weergegeven, ik gok maar dat je het zo schrijft want ik zag het nog nooit ergens geschreven. Het is in ieder geval kilometers buiten het centrum.

Eerder die middag zei denk ik Thaise Mien tegen haar Thaise Henk: Wat vind je ervan Henk om vanmiddag leuk met de kinderen naar de dierentuin te gaan, we kunnen er zo met de auto doorrijden. Iets dergelijks zeiden dus nog honderden andere Thaise mensen die middag . . . En ja hoor! Tawan zegt tegen me: zeg Michael lijkt het je niet leuk om samen naar de dierentuin te gaan vanmiddag, we kunnen er met de auto helemaal doorheen rijden. Het resultaat laat zich raden. Een en al file op de weg naar de dierentuin toe en binnen ook.  Een leuk idee als alleen wij het hadden gehad!

De entree is 40 baht per persoon en voor de auto 50 baht dus echt geen geld. Er is geen dual pricing! Het terrein is immens en het belopen is zo goed als ondoenlijk!. Er is wel een busdienst die rond gaat en op verschillende vaste plaatsen stopt.

Hier kwamen we voor . . .

En dit zagen we het meest!

Ting Lina Win en ik waren al vast gaan lopen, eindelijk heeft Tawan dan een plek gevonden voor de auto.

Daar komt hij al aanhollen.

Als je even voorbij de auto's kijkt moet ik zeggen dat de ambiance echt schitterend is!

Erg druk!

Via deze mooie houten trap kom je op ene verhoging die uitzicht biedt op de witte tijgers en wat andere roofdieren.

Daar loopt de witte tijger. Echt dichtbij komen daar had hij (of zij) geen zin in.

Er werd druk gefotografeerd. Thais zijn er dol op vooral als ze er zelf op staan!

Aan de weg is er hier en daar ook de gewone verkoop van alerlei prullen, maar wel tegen lagere prijzen dan in de Night Bazaar!

Dit is zo'n busje dat rond rijdt. Er achter een van de weinige meter taxi's die hier rijden. Ook een optie maar geen goedkope ben ik bang!

In de rij voor de panda's, of als je die 100 baht extra er niet voor over hebt op de foto met de kopieen!

Tot slot hier op dit terras met dit adembenemende uitzicht nog even een dankje gedronken en ene kleinigheid gegeten. Veel te duur en niet lekker vond Tawan!

Na de dierentuin zijn we richting City Hall gereden om de Chiang Mai Red Cross & Winter Fair zoals het officieel heet te bezoeken. Een idiote mengeling van ouderwetse kermisattracties, een braderie, de huishoudbeurs, een autoshow, uiteraard allerlei eetgelegenheden, OTOP produkten (One Tambon One Product een ideetje van Thaksin om de lokale industrieen te bevorderen en te promoten), een tuincentrum, openlucht disco, en ga zo maar door. Het wordt jaarlijks om deze tijd (eerste twee weken van januari) gehouden. Dit jaar van 31 december 2005/2548 tot en met 12 januari 2006/2549 om precies te zijn. Een van de hoogtepunten is dit jaar op 8 januari de verkiezing van Miss Chiang Mai. Alle avonden zijn er zo vanaf 10-11 uur 's avonds live optredens van bekende Thaise artiesten. De meeste activiteiten vinden 's avonds plaats wanneer het dus ook heel erg druk is. De bezoekers zijn voor 99% en meer Thais. Ik heb gisteren tussen al die duizenden mensen slechts 3 niet-Aziaten gezien. Dus als je iets echt Thais wilt meemaken is dit het wel!

De entree is 20 baht per persoon. Ook hier geen dual pricing .

Allerlei kleurige etenwaren, klaar om verder bereid te worden.

Het reuzenrad domineert de kermis die wat de attracties betrof me deed denken aan mijn kinderjaren.

Een overzicht van het immense terrein.

Het Rode Kruis heeft een enorme stand waar allerlei prijzen zijn uitgestald die te winnen zijn met loten waarvan de baten uiteraard voor deze organisatie zijn.

Wat dit is weet ik niet maar het ziet er heerlijk uit!

De kinderdraaimolen versierd op z'n Thais met gedrapeerde glanzende rouches.

En Tawan moets natuurlijk even de bink uithangen in de schiettent.

Alerlei leuke kleine planten waren er ook te koop.

Voor de liefhebbers, maar zeker niet voor mij, een bak vol met onze veelpotige vrienden, klaar om genuttigd te worden. Ook in andere varieteiten te kust en te keur verkrijgbaar.

Dit koddige treintje is vooral voor de kinderen de attractie bij uitstek, maar veel ouderen maken ook graag een rondje. Net kinderen die Thais soms!

Zie ze een lol hebben!

Hier begint het braderiedeel. Ook immens groot. Wat je er niet kan kopen is sneller verteld dan wat wel!