CHIANG MAI 2005

Wat Chin & de bloemenmarkt

Deze week (september 2005) zijn we een kijkje gaan nemen in China Town bij de pas voltooide Chinese tempel. Wat Chin. Deze tempel ligt in het verlengde van de bloemenmarkt bij de bekende Wararot brug en markt.

Deze Thaise dame heeft een stalletje met voornamelijk religieus bloemwerk. Onbegrijpelijk als je hoort hoe spotgoedkoop dit alles is, zeker als je ziet hoeveel werk er in zit.

Een andere met weer een hele collectie. De omzet in deze dingen is erg groot omdat veel mensen elke dag verse willen voor hun geestenhuisjes, bij het Boeddha beeld, voor in de auto, noem maar op!

Prachtige lotusbloemen in wit en lilapaars met links op de voorgrond de typische bloemen voor de regentijd waar ik nog steeds de naam niet van heb kunnen achterhalen. Ze zijn schitterend, een beetje vetplantachtig van structuur, spotgoedkoop maar blijven jammergenoeg vrij kort mooi. Die ronde groene platte planten rechts zie je in Nederland ook wel maar dan zijn ze bruin omdat ze daar vaak als droogbloemen verkocht worden.

Hier weer die regentijd bloemen (ze zijn er in allerlei tinten trouwens) en daar achter wonderlijke bloemen met grote lange puntige groene bladen waaruit dan een soort paarse linten hangen waar dan weer knal gele kleine bloemetjes op lange dunne stengels uit komen. IJzersterk deze wonderlijkke grillige bloemen, ze staan wel 10-14 dagen en ook van deze weet ik de naam niet. Tawan ook niet en Em heeft ook geen idee.

Helaas was het erg druk dus een mooie foto waarop het complex goed te zien is zat er niet in. Toch geeft dit wel een aardig beeld. Je denkt bijna in China te zijn, zo in de geest van Chiang Mai is een stad die half in Thailand en voor de andere helft in China ligt . . . Het wordt wat schuiven op de kaart, maar dat moet kunnen. Volgens de een of andere Thailand-expert ligt Mae Sai inmiddels ook al deels in Birma, dus dit kan er ook wel bij.

Met dranghekken worden de mensen op afstand gehouden. Slechts mondjes maat mogen er een aantal naar binnen om de gratis geschenken die er deze dag vanwege de inwijding te halen waren in ontvangst te nemen. Lange rijen straatarme mensen, voornamelijk uit de bergstammen geduldig wachtend op hun beurt.

Op het tempel terrein (genomen door de die dag gesloten hekken) een andere groep wachtenden. Eigenlijk wel een beetje zielig zo'n ouderwetse bedeling . . . Als het later weer wat rustiger is zal ik wel eens wat mooie (detail) foto's van dit fascinerende complex maken.

Terug naar de auto op straat tussen de emmers met bloemen dit geinig joch die van z'n moeder zo'n emmer als zwembadje gekregen had. Mama stond er bijna op dat ik haar kindje portretteerde en moest ook uitgebreid de resultaten bewonderen. De omstanders schaterden van het lachen, maar het kind had de grootste lol van allemaal!