De idee achter de geestenhuisjes is dat door de bouw van een huis of bedrijf de woonplaats van de daar aanwezige geesten verdwijnt. Dat kan hun woede opwekken, dus moet ze een uiterst aangename nieuwe woning aangeboden worden. De San Phra Phum in het Thais Ook worden deze huisjes geplaatst op gevaarlijke punten in de weg met dan als doel dat de daar aanwezige geesten gunstig gestemd worden en de gevaren wegnemen. En zo zijn er meer redenen. Er zijn meerdere (ik dacht 9) bekende geesten plus nog een onbekend aantal die men vaak niet precies kent, maar waarvan de mensen aannemen dat ze er zijn, dus die worden voor zekerheid ook met alle respect behandeld. De beide bekendste geesten zijn die voor de tuin (het erf en de landerijen) en die van het huis zelf. Vandaar bij veel huizen twee huisjes, zoals bij mij.

Zo zag het er uit na de storm. Niet veel soeps meer dus tijd voor een nieuw huisje. Maar dat gaat niet zomaar. De geesten moeten zeer formeel middels rituele gebeden van deze (gedwongen) verhuizing verwittigd worden en hun moet toestemming gevraagd worden, anders kan het goed fout gaan, zeker aangezien je niet 100% zeker weet of er goede of kwade geesten in huisden.

De geesten moeten een warm welkom krijgen. Mai bewerkt hier een kokosnoot waar later een rietje in gaat zodat ze kunnen smullen! Verder sinasappelen, lekkere kleine hapjes, rijst, water en zoetigheden.

Het nieuwe geestenhuis (spirit house) staat er dan. De plaats die ook niet zo maar ergens kan zijn was al bepaald. Het moet in ieder geval een plek zijn waar nooit de schaduw van het huis op valt. Nu moet het ingericht worden en ook dat gaat heel precies!

En zo ziet het uit als het helemaal opgetuigd is met beeldjes, bloemen, fruit, eten, kaarsen, wierook etc. De beeldjes zijn doorgaans in het huisje een Indiase godheid, voor het huisje een zittend echtpaar, danseressen om de geesten te vermaken, een olifant voor het vervoer en een paard (of die ook voor het vervoer is weet ik niet). Verder kan het met allerlei andere figuurtjes aangevuld worden. Ook horen er twee kandelaars, minstens twee vazen voor bloemen en een wierookhouder te staan.

Tawan hier op de knieen de traditionele rituele gebeden uitsprekend. Rechts het lagere huisje dat ook helemaal voor de gelegenheid in de watten gelegd is.

Daarna wordt het huisje besprenkeld met geurig water en dan is het werk af. De geesten zullen nu tevreden zijn. Het was toen klokslag 9 uur in de ochtend en later had echt niet gekund want het moest voor die tijd helemaal af zijn was hem door the old people verteld. Al met al een race tegen de klok!

De restanten van het oude huisje werden voorzichtig en met eerbied in de auto gelegd om afgevoerd te worden naar een speciale plaats die er voor dit doel is. Vaak is dat in de nabijheid van een tempel of bij een boom waar al geesten wonen (dat zijn die bomen met allerlei linten er omheen). De gedachte is dat dan de (goede) geesten daar zich liefdevol over deze afgedankte huisjes zullen ontfermen.

Terug gekomen werden er nog de bekende bloemenstrengen aan linten aangehangen en niet een paar maar wel een stuk 7. Oh en denk niet dat nu de kaarsen uit zijn dat je die weer opnieuw kunt aansteken. Niks ervan eenmaal uit blijft uit! Je mag hoogstens een nieuwe opsteken en hetzelfde geldt voor wierook. Zo nauw steekt alles!

Voor diegenen die wat dieper willen graven hier een uiterst interessante web site (helaas voor sommigen in het Engels) over dit fenomeen en andere verwante zaken, met veel mooie illustraties: Animisme in Thailand