Eindelijk is het dan zo ver. Het huis is af en kan feestelijk ingewijd worden. De werkzaamheden waren al een paar weken zo goed als klaar maasr dag zopu worden 6 maart. Ik vermoed dat daar wel een astroloog aan te pas gekomen is om te bepalen welke dag het meest geschikt zou zijn.

5 maart de boel wordt langzaam aan versierd. De zoon des huizes ronselt dan altijd allerlei vrienden die komen helpen en samen al wat voorpret hebben.

Deze kan met die borstkas dus als de beste ballonnen opblazen.

Blazen en nog een blazen!

Op het terrein van de buren is een tent gebouwd.

De dames bekommeren zich over de slingers. Het is net Kerstmis!

Het begint al wat te lijken.

De muziek komt heel eigentijds via een computer die tjokvol met deuntjes zit.

V for victory?

Tussendoor een drankje uiteraard . . .

Is dit geen leuk stel die grote brede vent met dat kleine joch! 

Ik dacht trouwens dat dit de vader en de moeder zijn van dat kleine jochie.

Aande andere kant zijn een aantal dames druk bezig hapjes voor te bereiden.

Vrienden maar ook alle buren helpen mee. Links voor mijn linker buurman die ik weinig zie omdat hij overdag en 's avonds ergens een stalletje met eten heeft en voor dag en dauw al weg is om dan pas heel laat terug te zijn.

De vaste vrienden club.

En nog even op de foto met mama!

De volgende ochtend 6 maart 2006/2549 de dag van het feest!

Om 6 uur werd ik al wakker van de herrie. Om een uur of acht zag het er zo uit. klaar om de gasten te ontvangen.

Een buurjongen maakt mooie decoraties met goudlint.

Mijn buurvrouw is er maar even bij gaan zitten. Voor het huis staan dus ook een hele rij stoelen zoals je kunt zien.

En hij is druk druk druk . . . Prachtig vinden ze het om mee te helpen!

In het huis is alles klaar. Het maakt een heel bijzondere indruk. Rechts voor de emmers met gaven voor de monniken. Voor de deru naar de andere kamer een klein altaartje met gaven en overal liggen rode lopers.

In de kamer waar het ritueel zal plaatsvinden staat een wonderlijkre stellage. 4 stokken van palmbladen helemaal gedecoreerd. Daaronder zullen vader, moeder en de zoon later plaatsnemen.

Her en der in het huis kleine setjes met offergaven.

Dit is een detail (de foto is niet al te scherp) van die stellage. Dit zijn geen rotjes zoals ik eerst dacht maar sigaartjes op rij.

De andere stok is versier met kaarsjes op rij.

De gaven voor de monniken van dicht bij.

Weer een ander setje gaven. Ze stonden echt overal. Nee de geesten hebben niet te klagen!

Buiten midden tussen de stoelen ook fruit en bloemen op een tafeltje. Allemaal heel smaakvol gedaan!

Tja en dit is 9.15 de ceremonie is begonnen. Diegenen voor wie boven geen plaats is of geen zin hadden naar boven te gaan zitten dus hier voor het huis. Veelal de mannen.

Terwijl je boven de monniken hoort reciteren werken deze dames stug door aan de hapjes. 

En dit dan boven. Op de rug gezien zitten moeder, dan vader en uiterst rechts de zoon onder de stellages van palmtakken. Rondom tegen de muur zitten de monniken. Ze houden gezamenlijk ene lang wit koord vast.

Een ander kijkje hierop met nu duidelijk de zoon rechts. Ik heb deze foto vanuit het raam op het balkon genomen omdat het binnen erg druk en vol was.

Op het balkon twee oudere mannen die allemaal kleine kaarsjes aan steken die in twee grote ronde schalen staan.

In de kamer waar de trap op uitkomt de dames. Het is echt een mengsel van vroomheid en feestvreugde. Met die combinatie hebben ze geen moeite hier.

In de verste kamer (die van de zoon wordt) zijn ook wat mensen.

En de dames beneden? Die hebben geen tijd die moeten hapjes maken!

Naast het spirit house is weer die merkwaardige houten kruisconstructie geplaatst die ook bij het begin van de bouw hier te zien was en die ik ook zag bij de tempel waarvan de overleden abt een paar weken geleden gecremeerd werd.

Buiten steekt een buurjongen een hele lange kaars aan die omgekeerd aan een versierde stok hangt.

Daarnaast op de grind een aantal van deze offergaven.

En voor bidden ze niet maar keuvelen ze.

Deze dames hebben al vast een tafel gereserveerd. Nog even en we kunnen aanvallen!

Zoals je ziet niets wordt aangeraakt tot dat het startsein gegeven wordt.

Nog een overzichtje van het gezelschap buiten.

En toen was het zover. Aanvallen maar!

Bij de buren was ook een tafel gezet zodat er meer ruimte was. Hieraan zaten de mannen. De dames zaten in het begin allemaal binnen in de ruimtes onder het huis.

In de tent stond een heel royaal buffet.

Het zag er allemaal mooi en smakelijk uit. Er waren warme en koude gerechten en keuze te over!

Nog een overzichtje.

Toen bracht Em mijn vroegere extra hulp deze bloemen. Ik had hem gevraagd voor de buren iets moois te maken. Hij kon ook altijd prima met ze overweg dus hij had erg zijn best gedaan.

De hele familie moest toen met de bloemen op de foto. Wie de beide oudere jongens in het midden zijn weet ik niet, maar ze hoorden duidelijk bij de naaste familie. Ik dacht begrepen te hebben dat ze maar zoon hadden, die hier rechts staat.

De bloemen werden toen heel centraal op het tafeltje voor het huis gezet zodat iedereen ze kon bewonderen. Straks vanaf een uur of 6 begint het echte feest . . . Ik moest toch vooral niet vergeten te komen!

Nou en tegen 6 uur was het dan zover: party time!

Maar eerst moest deze leuke papa en zijn charmante vrouw plus baby op de foto!

Uiteraard beginnen we weer met eten! Veel eten!

Hij heeft ons al toegezongen. Er zal geen karaoke zijn zeg!

Achter het huis staan nu lange rijen tafels met tientallen mensen eraan die zitten te schransen.

In de ruimte voor de vaste kern die al aan de drank begonnen is.

Ook buiten op straat wordt het gezellig en muziek hoef ik in huis niet aan te zetten het oorverdovende lawaai komt bij mij ook volop binnen! Ach al ze maar lol hebben toch!

Die harde muziek was nog maar een voorproefje. rond 7 uur 's avonds gingen de giga boxen op vol en toen kon je jezelf in huis niet meer verstaan. Alles trilde! Je vlucht ben ik maar. Dan maar geen party! De Thais zo te zien op deze laatste foto's vonden het best!

De hele straat was ook geannexeerd en verkeer kon er bijna niet langs. Daar ziten ze hier niet mee! Enfin, toen ik rond middernacht thuis kwam was de muziek gelukkig uit en zaten er alleen nog wat jongens na te praten, maar wel zo hard dat het tot in mijn huis te horen was. Toch wel een lawaaierig volkje zo nu en dan!

Dat was het nieuwe huis dus. Alles meegemaakt vanaf de eerste steen tot de laatste druppel drank op het feest bij wijze van spreken. Wel handig dat pa en ma zelf drank verkopen . . .