Week 2

Dag 8 - 25 november 2005/2548

Een week geleden zijn ze begonnen en nu staat er al iets wat echt op een huis gaat lijken. Het zijn harde werkers dat moet gezegd worden!

Even de bouwplannen doornemen.

De steunpilaren zijn nu ook ontdaan van de bekisting en er wordt nu gewerkt aan de verdere opbouw.

Deze man is al met het dak bezig . . .

Een goedlachse oudere baas! Leuk zo'n vriendelijk verweerd gezicht.

Mijn vriendin is ook weer van de partij en staat haar mannetje nog steeds prima!

Dag 9 - 26 november 2005/2548

Nu kun je echt goed zien hoe het er t.z.t. uit zal gaan zien wat betreft de grootte.

Een wirwar van bamboe stokken en ijzeren steunders.

Deze knaap wandelt en werkt daar boven op die smalle planken - waar de 1e etage moet komen - alsof hij gewoon op straat staat.

De winkel is gewoon open!

En dan nog twee luchtfoto's om een beeld van het geheel te geven.

Dag 10 - 27 november 2005/2548

Op het oog weinig veranderingen t.o.v. gisteren. Alleen nog meer palen en stokken. Eerdaags zal er wel meer schot in komen.

Ze maken alles erg solide, vooral nu ze met het bovenste deel gaan beginnen. Het lijkt primitief allemaal, maar ze nemen echt geen risico's! Ik dacht eigenlijk dat zulke huizen meestal prefab zouden zijn, maar nee dit wordt stukje bij beetje opgebouwd. allemaal

Dag 11 - 28 november 2005/2548

12.30 schafttijd dus alles lijkt een beetje verlaten. Maar ze zijn wel opgeschoten zeg! De bekisting van de steunbalken voor de 1e etage zijn bijna klaar, dus eerdaags zal de cementwagen wel weer voorkomen.

Tussen het bos van palen de stoere werkers die het er even van nemen.

Als het maar een beetje vlak is, is het voor deze Thai (en voor veel anderen) een prima plek om te relaxen met een sigaretje en wellicht zo nog even een dutje.

Een kijkje van opzij.

Door de palen heen zie je op de achtergrond hier mijn huis en het witte gebouw links in de verte, waar je nog een stukje van ziet is het Ram 1 ziekenhuis.

Een blik vanaf mijn balkon. Weet wel dat die bekisting die zo keurig recht lijkt, alsof die er kant en klaar is opgezet, helemaal daar boven met de hand en precies op maat in elkaar is gezet. Echte vaklui!

Dag 12 - 29 november 2005/2548

Er was zo op het oog vandaag weinig verschil te zien met gisteren. Ik denk wel dat het voorbereiden van de 1e etage wat trager gaat dan dat van de begane grond. Ze zitten heel rustig en kalm op straat te zagen en doen. Haast kennen ze niet!

Vandaag ook maar eens paar leuke lachende gezichten er tussen. Deze mensen lachen altijd en echt intens hartelijk en vriendelijk. Ze hebben er lol in!

Zo ziet het er dus uit in de straat een gezellige bedrijvigheid. 

Mijn vriendin is ook weer van de partij. De laatste dagen, met deze opbouw zeg maar, is het wel veeal dezelfde groep mensen die er werkt.

Zo nu en dan is hij er, de opzichter of aannemer denk ik.

He kijk eens even in de lens of zoiets riep de opzichter, zodat ik dit plaatje kon schieten van deze dakgoot akrobaat.

Weer een lachend  en blij gezicht!

Vanuit de lucht nog een keer een overzicht.

Zo zijn dus bezig met het vlechten van het staal en het maken van de bekisting, doodrustig op een meter of 3 boven de grond zonder enige beveiliging.

Een laatste blik en nu maar zien hoe het er morgen uit ziet.

Dag 13 - 30 november 2005/2548

Ja hoor de cementwagen is er en nu een hele grote zelfs. De hele straat is voor uren geblokkeerd, maar dat mag hem de pret niet drukken. De opdrachtgever, mijn buurman, geeft de leiding.

Boven wordt de cement in emmertjes van hand tot hand naar de juiste plek gebracht.

Een overzicht vanaf mijn balkon.

Zoals je ziet is de bekisting hier ietwat anders - meer solide lijkt wel - dan die van de beneden balken. Ze zijn er gisteren tot vrij laat erg druk mee geweest. Ik zie ook aan het ijzerdraad, dat de bewapening gaat vormen voor de staande balken, dat mijn uitzicht nogal veranderen zal eerdaags!

En zo worden door een rij van werkers de emmertjes met cement naar boven getransporteerd.

Nee hij gooit het niet op m'n hoofd, maar deze aardige kerel helpt me altijd een beetje met foto's maken door er voor te gaan poseren of een handeling erg langzaam te doen zodat ik een mooi plaatje kan schieten.

En zo ziet het er dan uit in zijn totaliteit, de auto met cement stort het beneden en dan wordt dat met emmertjes naar boven getransporteerd . . .

Dag 14 - 01 december 2005/2548

Het cement (beton) is al weer droog dus de bekisting kan er af. Vanochten vroeg waren ze al in de weer.

Een aantal buren komt polshoogte nemen en vraagt uitleg aan de opdrachtgever, mijn buurman, die met enige trots aan die wens voldoet.

Hier is wat geks aan de hand. De beide palen links achter steken door de overkapping van het grote houten huis. Hoe ze dat straks gaan oplossen is me een raadsel!

Een overzicht van het gebouw dat nu toch echt gestalte gaat krijgen.

Het cement voor de staande balken op de 1e etage wordt met de hand gemengd beneden op straat in een grote bak.

Via en provisorisch tussenplateau gaat het cement dan in emmertjes naar boven waar de anderen het dan naar de paal dragen die gevuld gaat worden.

Een dappere man klimt naar boven en balanceert op een bamboe stok naast de bekiste paal, de anderen reiken hem de emmertjes aan en hij vult de bekisting. Sommigen zouden zo in het circus kunnen gaan werken als acrobaten. Het zal en moet af dit onderdeel want ze werken erg lang door, aan het warme zonlicht op de de foto kun je zien dat de duisternis zo dadelijk gaat invallen. Enfin dat was week 2!