Na aankomst maakten we als eerste een korte wandeling door de ongerepte natuur. Via een keurig aangelegd pad, dat wel.

Schitterende composities van moeder natuur.

Mijn reisgezelschap dat je nog wel vaker in deze fotoreportage zult zien. Ze waren bijna niet voor de lens weg te slaan.

Prachtige wilde (?) bloemen. De Hypericum henrii volgens het bordje.

Vaste prik deze foto . . .

Kleine wilde orchideen die, zoals de meeste soorten van deze species, tegen bomen groeien.

Een klein heiligdommetje dat, gelet op de grote hoeveelheid verse bloemen, druk bezocht wordt.

Een collectie kleine geestenhuisjes in een sprookjesachtig, bijna geheimzinnig decor.

Ons wandelpad.

Weer zo'n kunstwerkje van de natuur.

Als je hier bent moet je deze wandeling echt doen. Het is de moeite waard en je voelt je bijna een met de natuur.

Tawan is ook druk aan het fotograferen. Sinds hij zijn nieuwe camera heeft is de produktie meer dan indrukwekkend en ik moet zeggen er zitten heel leuke opnames bij!

Weer een aparte orchieeen soort met dikke gele, banaanachtige, trossen bloemen

Twee volgels - de naam van deze soort moet ik schuldig blijven - die zich te goed doen aan wat rijst dat er voor ze is neergelegd.

Deze plant met de karakteristieke bloemen zie veel op Doi Inthanon. Die gedijdt daar vast heel goed.

Weer zo'n schitterende compositie van takken, bladeren en allerlei soorten mos.

Een wel heel fraaie wilde orchidee. Piepklein, iets van 2-3 centimer groot was de bloem maar.

De vergezichten vielen vaak wat tegen omdat er nogal wat laaghangende bewolking was en je de bergen in de verte vaak niet kon zien.

Dit was zo'n plek die aangeduid werd door de borden vanwege het fraaie uitzicht. Ondanks de wolken probeert Tawan het toch vast te leggen.

Op het parkeerterrein er vlak bij wordt gepicknicked. Niet op de speciaal daarvoor geplaatste tafels en banken, maar op de grond uiteraard!

Hier nog zo'n gezelschap trottoir picknickers . . .

De volgende halte waren de beide chedi's even verder op.

Eerst even een kiekje voor de blommetjes!

Er wordt hier druk gebouwd. Ik dacht eerst dat lijken wel van die overdekte toegangstrappen zoals je overal in Birma ziet, maar nee. Het zijn behuizingen voor roltrappen. Alleen naar boven. Wil je weer naar beneden is het trappen lopen.

De roltrap leidt naar de chedi ter ere van de koningin is al klaar, maar nog niet in gebruik. Aan de andere, die voor de koning, wordt nog druk gewerkt. Volgens het bordje kost dit grapje bijna 2 miljoen Euro.

Een blik vanaf een van de hoger gelegen chedi's naar beneden. In het gebouw midden is een restaurtant en een winkel, maar dat stelt bitter weinig voor.

Deze foto is genomem vanaf de trap naar een van de chedi's richting de andere. Zo krijg je een beetje een indruk hoe het er hier uitziet. Persoonlijk vind ik dit allemaal wat gemaakt en ik ben er niet echt van onder de indruk.

Links en rechts overal kleine fraai aangelegde parkjes, maar geef mij de ruige natuur maar, die is toch stukken boeiender!

Detail van een tegeldecoratie rond een van de chedi's.

Deze drie jongens konden het lonken niet laten . . .

Deze kleine door mensenhand gemaakte waterval is ook niet echt imponerend.

Wel veel mooie bloemen die aan Nederland doen denken. Je ziet op Doi Inthanon veel bloemen en planten - w.o. naaldbomen, die Tawan allemaal Christmas trees noemt - die je in het lager gelegen en stukken warmere Chiang Mai nergens ziet.

Onderweg terug naar huis even gestopt bij o.a. deze kleine markt, waar lokale Hmong mensen de zelf gekweekte of gemaakte waar verkopen.

Voornamelijk groente en fruit, wat thee en gekonfeite vruchten aangevuld met wat prullaria.

Je komt er een stuk of wat van tegen, maar sommige waren onbemand, wellicht wegens te geringe belangstelling.

Dit vrouwtje gaat rustig door met borduren - een specialiteit van de Hmong - tussen haar handel.

Toen kwamen we dus bij het betere watervallenwerk. De eerste was deze, de Sirithan waterval. Erg indrukwekkend. Van verre hoor je het geraas en gedonder al. Het was wel een hele klim naar beneden, maar zeker de moeite waard!

Dezelfde waterval vanuit een iets andere hoek.

De daarop volgende waterval was de Mae Klang waterval. Ik dacht eerst toen ik dit zag, heel aardig, maar ach zo ken ik er wel meer . .

Het werd wel steeds woester en woester . . .

Nog woester, dus toch wel indrukwekkend . . .

Toen ik dit zag werd ik er bijna stil van!

De Mae Klang apotheose!

Als laatste zijn we nog even gestopt in Chom Thong, bij Wat Phrathat Sri Chom Thong.

De grote Bho tree (ik kon geen Nederlandse naam vinden) wordt ondersteund door talloze houten stokken die in een soort van van 2 tandige vork eindigen. De gelovigen brengen deze stokken aan gedurende Songkran en de symbolische betekenis is dat men zo het Boeddhisme, gesymboliseerd door deze boom, gezamenlijk steunt.

De schitterende chedi bekleed met massief gouden platen in het midden. Dit is een zeer oud komplex dat al in het begin van de 12e eeuw genoemd wordt. Dus stukken ouder dan bijv. Chiang Rai en Chiang Mai!

Een groepje vrome gelovigen en verder is het leeg. Hoe mooi dit complex ook is, een toeristische trekpleister is het niet. Heel wonderlijk! Ach, wellicht speelt mee dat er hier geen lady of boy bars in de buurt zijn en dat er ook geen chique airconditioned restaurant met Europese happen is . . .

Schitterend afgewerkt alles, tot in de kleinste details!

Een overzicht van het hele complex.

Idem, maar nu vanuit een andere hoek. Dit is een immens groot terrein waarop heel veel verschillende gebouwen staan.

De Boeddha onder de Bho tree.

Hier zie je dat tussen de steuntakken en de takken van de boom kleurige bewerkte kussens zijn bevestigd.

Een waar woud van stokken en stokjes . . .

Als laatste een blik in het kleine museum dat er ook is. De vorige keer dat we er waren was dat dicht. Nu dus niet. Hier las ik op een van de borden met tekst en uitleg ook de betekenis van die stokken en veel over de geschiedenis van dit complex. De toegang is gratis, maar een razend knappe jongen vraagt je wel met een  ontwapende glimlach het gastenboek te tekenen en dat doen we dan dus heel graag! Het is niet groots dit museum, maar toch wel interessant met veel mooie Boeddha beelden, divers antiek meubilair o.a. een met ivoor versierd bed, tronen en andere al dan niet ceremoniele meubelstukken en attributen. Mooi opgesteld, maar er ontbreken nog wel de kaartjes met uitleg . . . behalve dan die paar grote borden bij de ingang met meer algemene informatie over deze tempel.