Zo rond een uur of vijf in de middag arriveerden we bij Thapae om daar de tocht gade te slaan. Het is gelukkig droog gebleven maar een stralende zon zat er niet in.

Een paar enthousiastelingen hebben zich al op de stadsmuren verschanst om toch vooral maar niks te missen.

Wij zaten hier, op het terras van Triple N naast het Montri Hotel. Prima zicht plus een drankje! Even later, toen de stoet begon voorbij te trekken, was het hier in een mum van tijd vol en druk! Een heel sfeervol terras vind ik zelf.

Als eerste kwam een groot spandoek in het Thais met daarna deze in het Engels. Het enige Engels wat er in deze stoet te zien was. Dus zal ik nooit weten welke scholen, verenigingen en organisaties hier meeliepen want al die borden en doeken met tekst waren in het Thais.

Bij de de poort van Thapae moet een drukke weg overgestoken worden. Pas na een kwartier kwam er eindelijk politie die het regelde, daarvoor was het een beetje doordrukken van beide kanten.

In historische rode uniformen geklede jongens met kleurrijke driehoekige vaandels aan hoge bamboestaken.

Zowel voor als na de praalwagens met de gigantisch grote kaarsen allerlei groepen in kleurige meestal traditionale kledij. Echt een feest om naar te kijken.

Tientallen van dit soort orkestjes liep of reed ook mee, allemaal zoals deze in deze typische Lanna dracht.

Naast allerlei vaandels op hoge bamboestokken uiteraard ook de nationale vlag in veelvoud ...

... en de speciale Boeddhistische vlag met het wiel.

Jong en oud met hun offergaven.

Als de boel weer eens vast zit dan kun je het best er maar even bij gaan zitten toch!

Deze wagen had geen motor, dus dat werd trekken maar voor deze jongens en door de stoeprand bij de poort bleek dat nog een heel karwei!

De wagen is er door, maar deze grote kaars stond niet al te vast en moest angstvallig vastgehouden worden.

Weer zo'n orkestje nu op een platte kar.

Een prachtig gezicht deze lange rijen jonge meisjes in hun schitterende glanzende witte outfit op weg naar Wat Phra Singh.

Een grote praalwagen gedragen door tientallen jongens in witte kledij, een kleur die je heel veel zag bij deze processie.

Alles in onze ogen misschien een beetje primitief mef met bamboestokken en touw maar wel heel sfeervol en authentiek!

Een detail van deze wagen met zoals alle andere veel mooie en keurig verzorgde bloemstukken.

Het charmante damesorkest van Chiang Mai . . .

Een groep in heel vrolijke kleuren gestoken Thaise dames, die allemaal hele lange goudkleurige kunstnagels aan al hun vingers hadden.

Een jeugdorkestje op een pick-up . . .

Weer een groep muzikanten, nu wat ouder.

Wagen na wagen met grote kaarsen, prachtige bloemstukken en fraai uitgedoste jongens en meisjes.

Een detail van de bloemversieringen.

Toen deze jongen door had dat ik een foto wilde maken, stootte hij gauw zijn partner aan en duidde dat ze mij aan moest kijken en niet achterom. Een leuk stel!

Bij het fel groen van deze dames kleuren de oranje emmertjes met inhoud heel mooi!

Het gaat maar door.

Natuurlijk kan een Chinees element niet ontbreken zoals dit dansende wollige beest.

Prachtige en soms wonderlijke instrumenten die met vaart en verwe bespeeld werden.

Deze groep draagt kleine heel speciale objecten gemaakt van planten en bloemen. Wat dit precies inhoudt is me niet duidelijk geworden.

Echt oosterse pracht en praal op z'n best!

Heel sereen looopt dit groepje in rijke kledij er tussen terwijl schuin achter hen het verkeer weer aanstalten maakt. Dat ging om en om, dan weer een groep, dan weer de autos en motoren. 

Een groep in historische kledij. Veel van de dames in deze groep waren trouwens lady boys of katoeys.

Op deze grote wagen twee jongens in magnifieke kostuums en getooid met evenzo fraaie sieraden. (Zie voor een detail ook het nieuwe logo van de club.)

Een portret van zowel de koning als de koningen mag natuurlijk niet ontbreken!

Tussen een kleine groep zwaarddansers (die me helaas te vlug af waren) deze dansende vuurvreter.

Weer een wagen met figuren die herinneren aan Chiang Mai en het Lanna rijk van eeuwen geleden.

De hoofdpersonen van dicht bij. Schitterend die fraai gedecoreerde hoofdtooien en brede armbanden in combinatie met het rijke zijde brokaat.

En daar gaat de stoet dan richting Thapae. Kleur en nog eens kleur zover je oog reikt.

Het zoveelste orkestje, maar toch ze hadden allemaal iets eigens, iets specifieks. Echt geen dertien in een dozijn werk!

Naast helemaal in het wit was de combinatie rood-wit ook heel populair!

Heel apart deze dames met deze bloemdecoraties op bamboestokken.

Een witte olifant gedragen voor knappe sterke Thaise jongens in Lanna dracht.

De laatste wagen was echt het klapstuk van de processie. Erg indrukwekkend!

En dat was het dan, het zit er op. Volgend jaar ga ik zeker weer kijken, dit is echt de moeite waard. Ik vond het daarbij erg verfrissend dat er nu eens geen enkel commercieel tintje aan zat zoals bij de  Loy Khratong optochten en helemaal bij het bloemencorso.  Dat is vaak erg storend.