REIS 2005: MANDALAY - MEIKTILA - YANGON

Meiktila: Tempels & Abdijen

Ook Meiktila is rijk aan Boeddhistische heiligdommen. Volgens de overlevering - volgens Tawan keiharde waarheid - zou Boeddha in een van zijn vorige levens, alvorens hij de velrichting bereikte en Boeddha werd, hier geboren zijn als zoon van een haar land ontvluchte koningin.

De foto's van deze tempel op het water zijn door Tawan gemaakt. Meiktila ligt aan een groot meer waarvan de ene kant donker gekleurd water heeft en de andere kant helder water. Er schijnt bijna niets in te kunnen  leven en het is heel diep. Uiteraard worden hieraan bijzondere krachten toegekend.

Heel schilderachtig ligt daar deze kleine pagoda, die 's avonds heel mooi verlicht is.

Op de brug een paar Boedhistische nonnen in hun kenmerkende roze kledij.

Een houten brug leidt naar de pagoda.

Allemaal heel kleurig en vrolijk en de lichtjes op de brug zien er 's avonds echt spectaculair uit.

De mensen die daar staan gooien vanaf de brug geld in ronddraaiende bakken op een plateau dat in het water drijft. Zo zouden, als ze goed mikken, bepaalde wensen in vervulling kunnen gaan.

Hier dit plateau van dichtbij.

Naast het restaurant waar we veel vertoefden, vooral in de avond, is recentelijk dit grote Boeddhistisch centrum gebouwd. Het werd op de dag dat we vertrokken plechtig ingehuldigd. Helaas heben we dit schouwspel niet kunnen zien want de bus naar Yangon vertrok kort daarvoor.

Meiktila kent veel kloosters en pagodas maar dit is dan een van de meer bijzondere. Het dateert uit de 11e eeuw en is, dat is duidelijk te zien, in latere jaren herhaaldelijk verbouwd en vernieuwd.

Een klein, maar heel mooi en ingetogen complex zoals je ze zo veel ziet in Birma.

Prachtige arrangementen van beelden, planten en water!

In de gallerij staan een paar jonge monikken.

De doorkijk van binnen naar buiten. Let op de prachtig bewerkte plafonds!

De naam stond heel groot aangegeven in het Engels en Chinees en niet in het Birmese schrift. Ik heb niet begrepen hoe dat zo komt. Ook de plaquettes in de muur zijn nagenoeg allemaal in Chinees schrift. In de verte midden een met dik glas (en voor 's nachts zelfs ijzeren hekken) beschermde grote Boeddha.

Binnen aan de wanden ettelijke muurschilderingen die episodes uit het leven van Boeddha weergeven.

Tot slot nog een detail van zo'n primitieve, hele mooie schildering. En daarmee werd het tempelbezoek in Meiktila afgesloten en werd het tijd voor een lekkere maaltijd en een paar glazen koud Myanmar Lager Beer.