REIS 2005: MANDALAY - MEIKTILA - YANGON

Mandalay City

Na wat gehakketak op het vliegveld om Tawan (uiteraard tegen extra betaling) de benodigde paspoortstempels te geven (zodat hij dit aardse paradijs, zullen we maar zeggen, ook weer uit mag) hadden we snel een hotel gevonden. Het Mandalay City Hotel, mooi in het centrum gelegen en zeer luxieus! 40 Dollar per nacht voor 2 personen incl. ontbijt. Gewoon naar toegereden en deze speciale Internetprijs is er gewoon voor iedereen . . .

De fraaie ruime lobby met glanzende witte tegelvloeren waarvoor een jongen in dienst was die de hele dag niks anders deed dan de voetstappen van de gasten weg te vegen! 

Vanaf een vrij onogelijke ingang aan de straat loop je via deze mooie gang over de waterpartijen naar de eigenlijke ingang. Heel sfeervol!

Een knaap die voor het schoonhouden van het zwembad verantwoordelijk was. Een faciliteit die ik in die drie dagen dat we er gelogeerd hebben nooit heb zien gebruiken, maar hij bleef vegen en boenen!

Dat gekke kleine groene wagentje is hier de standaard taxi. Er zijn ook wel personenauto's (meestal oude Toyota's) maar deze zie je meer, naast uiteraard de Birmese fietstaxi die niets gemeen heeft met een riksja! 

Tawan onderhandelt hier over de prijs voor onze dagtocht. Deze taxi's zijn echt super onconfortabel, maar OK er is niks anders dus wat doe je, precies: je gaat er gewoon in zitten! Trouwens veel van die personen auto's vallen vaak van ellende uit elkaar en dat zit ook niet echt lekker. We betaalden voor een hele dag 8.000 Kyats, omgerekend zo'n 5,60 Euro.

De eerste avond hebben we gegeten even buiten het centrum in een echte Birmese eetstraat. Geen westerling te zien maar erg leuk en heel hartelijke mensen! Tja en over de prijs valt echt niet te twisten, voor 2 personen royaal eten (Birmese porties zijn heel groot), drankjes etc. nog geen 6.000 Kyats (4,30 Euro). Op de foto de collectie sate stokjes. Ik heb er vijf uitgekozen en ze waren overheerlijk.

In de zaak zelf hoge stoelen en tafels, ervoor lage zitjes. Alles is van hout, plastic zie je bijna niet!

Dit knulletje slijt Tawan loten voor de loterij met een hoofdprijs van maar liefst omgerekend 80.000 Euro. Tawan wilde niet maar dit joch was een goede verkoper dus trapte hij er al met al toch in. Enne, nee niks gewonnen dus! 

En er was live muziek!

Op weg naar het koninklijk paleis even een foto van het duurste hotel hier. Het Mandalay Sedona met echte westerse prijzen (vanaf 80/90 USD per nacht voor een 2 persoonskamer, oplopend tot 750 USD per dag voor de duurste suite)! Maar wel erg mooi!

Straatbeeld in het centrum. De brede boulevard rond de gracht die het paleiscomplex omringt.

Even wat minder chique: een cafe, eethuis zomaar ergens in Mandalay. Dit soort zaken zijn er bij bosjes en je eet er doorgaans heel goed!

Even een bezoekje gebracht aan een zijdeweverij. Erg mooie produkten voor heel redelijke prijzen. Ca. 18-20.000 Kyats voor een handgeweven zuivere zijden longhi van 2 meter (12,60-14,00 Euro). Tawan heeft hier zijn trouw longhi gekocht!

De (edel)stenenmarkt (Gem Market) op een wat regenachtig moment. Hier worden ruwe stenen verkocht die men dan later verder bewerkt. Dat kan zandsteen of marmer zijn en jade (jadeit), maar ook wel brokken amethist maar geen robijnen, smaragden e.d. Ze zitten er diep gebukt - de handel ligt op straat - over gebogen. Op de voorgrond een dame in een fietstaxi. Haar gezelschap zal zo dadelijk plaatsnemen aan de andere kant. Er kunnen dus twee mensen mee die dan ruggelings zitten. Uiteraard kunnen hierop ook goederen vervoerd worden. Hele stapels als het moet!

De laatste dag, klaar voor vertrek. Met man en macht werden onze koffers gearrangeerd in de taxi die ons naar Meiktila zal brengen. Ze hebben de koffers en tassen er wel 4 keer weer uitgehaald en alles opnieuw gedaan. Nee, geen moeite is te veel en ze hebben er nog lol in ook!