REIS 2008-2009: YANGON - MANDALAY - MEIKTILA - NYAUNG SHWE - YANGON

2 januari 2009 - NYAUNG SHWE - De tweede boottocht naar Inn Dein en Taung Tho

Vandaag wordt het een culturele tocht naar twee oude tempelcomplexen die aan de ene kant erg op elkaar lijken en aan de andere kant heel verschillend zijn. De ene is toeristisch uitgebuit tot en met en de andere totaal niet!

In de stad zag ik net voor we vertrokken deze groep bedelenden Boeddhistische nonnen, waar je er hier ook heel vele van hebt!

De tocht gaat weer over het meer, maar als we bijna bij het uiterste eind gekomen zijn gaan we de rivier op en zo via het water het binnenland in.

Het beeld verschilt ook daar niet veel van dat langs de oevers van het Inle Lake.

Allemaal huizen op palen, allemaal van hout en heel veel water en toch verveelt het geen moment!

Onderweg zien we deze jonge monniken pootje baden.

Langs de kant zie je veel van deze bootshuizen . . .

Een prachtig gezicht die oude bomen met hun grillige wortels in het water!

Wat hij precies aan het doen was is me niet duidelijk geworden. Ach doet het er ook toe?

Omdat de wal stukken hoger ligt zijn er overal dit soort aanlegsteigers met een trapje naar boven. Wel erg gammel allemaal!

We zijn aangekomen in het plaatsje In Dein (ook wel In Thein) waar deze schoolkinderen op dit grote dorre terrein speelden. Het toeristische deel heb ik wat het fotograferen betreft zoveel mogelijk proberen over te slaan. Vanaf het moment dat je uit de boot komt tot hier ben je minstens al 50-60 stalletjes gepasseerd met allemaal dezelfde troep. Tenenkrommend!

Tawan gaat voorop alsof hij de weg kent, wat niet zo is!

Of wat had je van dit tafereeltje gedacht? Alsof de tijd hier heeft stilgestaan.

Hier zijn we dan in de lange gang gearriveerd die naar het eigenlijk tempelcomplex uit de 16e-17e eeuw leidt. Links en rechts winkels allemaal wat hetzelfde spul. Het kan niet op hier!

Op zij van deze gang kun je al wat van de pagodes zien. Er zouden hier meer dan 1.000 stuks staan. De ene zegt 1.054 de ander spreekt van 1.078. Hoe dan ook veel zijn het er zeker en nageteld heb ik ze maar niet.

Dit complex doet een beetje spooky aan.

En in de tientallen - of waren het honderden - meters lange gang de ene winkel na de andere!

Dit is zo'n beetje de standaard waar die je overal in en bij Inle ziet. Zoetwaterparelsnoeren, frivolitekleedjes, inferieure jade kettingen, dingen uit been of ivoor, houtsnijwerk, religieuze voorstellingen op bamboe etc.

Of dit pagodes zijn betwijfel ik. Ik neig eerder naar graven. Dat zoeken we nog een keer op!

De beelden spreken wel voor zich denk ik.

Majestueus en geheimzinnig deze restanten uit een ver (16e-17eeuw) verleden toen Nyaung Shwe nog de hoofdstad was van het Shan rijk (nu is dat Taungyyi) en de Shan koning er resideerde.

Ergens hebben deze typische Shan pagodes wel iets weg van schoorstenen zoals je o.a. ziet bij een van de koninklijke paleizen bij Lissabon.

Pagodes zover je oog reikte!

Hier en daar zijn nog restanten van het oorsponkelijke rijke beeldhouw- en/of stucwerk te zien.

Hier zijn we bij jhet laatste deel van de gang aangekomen. Er zijn nu geen winkels meer en zo dadelijk moeten de schoenen uit.

Van boven heb je een prachtig uitzicht op de omgeving.

Deze kleine tempel is het heiligdom wat bij deze 1.000 plus pagodes hoort.

Detail van een van de pagodes buiten waarvan het beeldhouwwerk nog in redelijke staat is of gerestaureerd.

Het complex doet ergens ook een beetje denken aan een doolhof. Je bent elkaar zo kwijt.

Een stukje dat gerestaureerd is. Of ik dat nu zo mooi vind weet ik niet. Dat restaureren doen ze hier zo rigoreus dat je vaak niet meer kunt zien dat het oud is.

Een wat beter bewaard gebleven exemplaar.

Grappig deze hoop schroot bestaande uit de metalen onderdelen die ooit aan de top van veel van deze pagodes bevestigd waren en die er nu zo bij liggen, wachtend op betere tijden.

Wat precies de functie van deze pagodes is geweest weet ik niet zeker. Ik dacht begrepen te hebben dat men ze aan de tempel schonk ten behoeve van het eigen zieleheil.

Een ander stukje fraai beeldhouwerk. Als je een beetje zoekt in de wirwar van pagodes dan vind je hier echt juweeltjes op dat gebied.

Als je hier een tijdje rondloopt begin je wel te snappen dat het getal van 1.000 stuks of meer niet overdreven is!

Een hele mooie gemodelleerde kop.

Ik kon er niet genoeg van krijgen vandaar ook zo veel foto's. Voor diegene die hier nooit geweest zijn of nooit zullen komen toch een mogelijkheid om iets van de sfeer te proeven.

Er waren maar heel weinig toeristen. Ik heb nauwelijks mijn best hoeven te doen ze niet storend in beeld te krijgen. Waarmee de mensen hier dan hun geld verdienen gelet op die ontelbare stalletjes is me een raadsel.

Soms staan de pogodes lukraak her en der en soms in mooie rijen.

Telkens levert dit complex weer totaal andere beelden op.

De versiering op deze grote pagode, met van die booskijkende monsters, heb ik vaker zo gebruikt gezien.

Hier wordt druk gerestaureerd, maar zoals gezegd vaak wel een beetje erg doortastend!

Op de terugweg kochten we nog wat bij deze invalide jongen die met zijn misvormde handen toch die hele mooie boekjes maakt. Er zal in Birma wel niet zoiets als overheidszorg voor invaliden bestaan, dus gunde ik deze knaap graag wat extra's.

Heel fraai deze wachters bij de ingang van een pogode.

Nog een blik op dit woud van pagodes.

Een laatste blik en dan . . .

. . . over de brug op naar de boot.

Zoals je ziet worden ook de motor bikes gewassen in de rivier.

Nog even kijken naar de spelende kinderen.

We zijn weer onderweg naar de volgende bestemming: Taung Tho en het tempelcomplex daar.

Via de rivier weer terug naar het meer en dan op naar Taung Tho dat aan de rand van Inle Lake ligt.

Pikant? Een badende meneer. Ook een heel vertrouwd beeld hier, maar er is absoluut geen nudisme!

Sommige stukken land worden door middel van dit type bruggetjes met elkaar verbonden, zodat je niet altijd een boot nodig hebt.

Overal wordt te vrolijk begroet vanaf de wal.

Weer een badende heer . . .

Ook hier wordt druk gerestaureerd of nieuw gebouwd?

Een restaurant ergens midden op het meer.

Water, wuivend riet en kleine schilderachtige huisjes en dat alles tegen een prachtige lucht.

We naderen onze volgende bestemming.

Daar in de verte ligt het tempelcomplex van Thaung Tho tegen de heuvel aan. Je ziet goed de lange overdekte gang die er naar toe leidt.

Aan de oever een kar beladen met grote bamboestokken en getrokken door twee ossen. Heel landelijk hier allemaal.

Via deze lege markthallen - het is vandaag geen marktdag - langs de prachtige oude boom met het geestenhuisje er voor gaan we naar de tempels. In Birma zie de geestenhuisjes alleen bij of in bomen en nooit zoals in Thailand bij de huizen.

De gang is hier leeg, dat wil zeggen geen shops. Nergens heb ik hier ook maar iets toeristisch gezien. Wat een verademening!

Ook deze gang is lang en zo is ook de weg naar boven via de trap!

Dit complex stamt uit dezelfde periode als het vorige (16e-17e eeuw) en verschilt dus niet zo veel in stijl. Het is wel wat kleiner en zoals gezegd zo goed als niet toeristisch. Dat laatste zal het wel te danken hebben aan het feit dat het veel kleiner is en wat minder spectaculair.

Minder mooi is het zeker niet en dat geldt ook voor de prachtige vergezichten vanaf deze heuvel.

Veel pagodes zijn ook hier een beetje opgeknapt. Ze denken hier toch anders over restauratie dan wij.

De tempelhal is groot en heel sereen. Een paar oude mannen zitten in de hal om de gasten op te vangen. Rechts voor zie je de kaarsen en de wierook die Tawan en ik daar hebben gebrand. Ik ben nu eenmaal van het type dat denkt baat het niet, het schaadt ook niet! De kaars gaat in een kleine ronde stenen houder gevuld met was of iets dergelijks en daar worden ook de wierook staafjes in gepropt. Een van de oude mannen zegent het voor je terwijl hij je hand vast houdt en steekt het aan. Dan plaats je het zelf voor deze Boeddha beelden.

Zoals je ziet verschil het niet veel van het vorige bij In Dein, alhoewel ik een beetje de indruk had dat dit complex iets minder oud is.

Het keukengerei waar de mannen in deze tempel mee werken.

Hij was er ook dus!

Het viel me wel op dat dit dan wel minder toeristisch was, maar ook veel minder goed onderhouden. Veel gebouwen leken op instorten te staan. Ook zag ik veel schade - brede scheuren - veroorzaakt door aardbevingen.

Tawan neemt ook zijn zoveelste foto. Zie je hoe koud het was, hij heeft nog steeds om een uur of 1 's middags een trui over zijn shirt aan!

Vroomheid die de tand des tijds heeft doorstaan zullen we maar zeggen.

Als je ooit in deze buurt bent beperk je dan niet tot Inle Lake alleen, maar doe ook deze prachtige plaatsen aan!

Close up van een Boeddha in een van de pagodes.

Een zeer rijk versierd exemplaar van een vermoedelijk vermogende schenker. Dit soort pagodes zijn ooit allemaal door gelovigen gedoneerd.

Indrukwekkend die levensgrote ceremoniele wachters op elke hoek.

Ergens nog de restren van wat ooit een leeuw geweest is die de toegang bewaakte.

Weer langs de lege markthallen. Wat zou ik graag zou ik hier eens een markt willen meemaken trouwens!

Het volgende kleine stukje boortocht sla ik over. Onze bootsman kende een klein dorpje op het meer dat hij ons graag wilde laten zien. Ook hier geen toeristische activiteiten van naam.

Dit oude vrouwje had een klein tafeltje met een paart prulletjes er op. Dat was alles hier op dat gebied.

Tawan en de bootsman gaan vooruit. Ik was te druk met fotograferen en met alles in me op te nemen. De indrukken zijn ook overweldigend en voor mij natuurlijk meer dan voor Tawan die veel toch wel al kent.

Een echt nog helemaal oorspronkelijk dorpje ergens op het Inle Lake.

Dit meisje was de pottenbakker en ze maakte grote en kleine aardewerken potten die hier voor van alles en nog wat en in de keuken vooral gebruikt worden. Niks geen spullen die toeristen mee nemen. Dat spul is veel te zwaar!

Dit was haar shop . . .

In dit dorpje heb ik echt genoten!

Verweerde huizen, altijd lachende mensen die hier samen in goede harmonie met hun vee wonen . . . Is dit nou wat ze bedoelen met het aardse paradijs?

Een leuk gezicht die kleurige dekens tegen het verweerde bruin van de huizen.

Deze kinderen waren duidelijk nieuwsgierig naar wat er voorbij kwam en keken hun ogen uit. Ik begreep al snel dat buitenlanders hier niet veel kwamen

Bij zijn zuster (denk ik) heb ik een kleinigheidje gekocht. Een kerstalletje Inle Lake stijl voor 2.000 kyats (60 baht). Waarom hij op de foto? Tawan zou zeggen: I no talk!

Dit is nog wel even aardig. De boot kan niet zwaar beladen worden als hij op het land getrokken wordt. Hij blijft dus in dieper water. De ossenkar met de spullen komt in het water waar de boot beladen wordt. Is het klaar dan gaat de kar weer terug naar het land en de boot het meer op.

Leuk deze afscheiding van takken en cactussen. We put in pot for beautiful and they use for this zei Tawan lachend.

Nog een laatste blik op het meer en zo dadelijk zijn we thuis. Morgen zit het er op!

Naar de laatste pagina