REIS 2008-2009: YANGON - MANDALAY - MEIKTILA - NYAUNG SHWE - YANGON

MANDALAY - 23 december 2008 - bezoek aan Amarapura (U-Bein), Innwa (Ava), Sagaing & Mingun

Mandalay City Hotel

Ontbijt in het Mandalay City Hotel

Via een brede gang over waterpartijen bereik je de lobby

Het hotel ligt midden in de stad, maar ben je eenmaal binnen waan je je door de weelderige plantengroei er omheen helemaal buiten

U-Bein

Met een huurauto gingen we eerst naar U-Bein met de bekende teakhouten brug van ca. 3/4 mijl. Als je daar in Amarapura even van de toeristische weg afgaat kun je hele mooie plaatjes schieten.

Deze majestueuze overdekte gallerij - typerend voor alle tempels hier, een of andere gallerij dus - leidt naar het hoofdgebouw van deze tempel bij de brug.

Eigenlijk gewoon een standaard Birmese tempel. Dus groots opgezet en met veel planten!

De Boeddha binnen is van immense afmetingen. Zijn handen zijn ongeveer even groot als een mens.

Vissersboten aan de wal met op de achtergrond de bekende teakhouten brug. Het klassieke plaatje!

Nog maar een keer, nu van dichtbij.

Moeder en de kinderen zijn druk bezig met het huishouden onder de brug.

De volgende halte was een dichtbij gelegen groot klooster, genaamd Mahagandhayon, waar elke dag meer dan duizend monniken gezamenlijk om 10.15 uur gaan eten in een grote zaal.

Het complex bestaat uit allerlei straten en straatjes en stegen met huizen en huisjes, net een dorp, waar zo rond de klok van 10 uur uit alle hoeken en gaten de monniken vandaan komen op weg naar de eetzaal.

Ze sluiten zich bij elkaar aan en vormen zo een hele lange rij.

Sommigen novicen dollen een beetje.

De rij is nu indrukwekkend lang. Je mag volstrekt deze rij niet doorkruisen staat overal aangegeven.

Vrijwilligers delen hier het voedsel uit dat ze soms ook zelf ter beschikking gesteld hebben. Niet alle monniken eten het in de er achter gelegen zaal op, sommigen gaan er mee naar hun woning op het terrein.

Er kwam geen einde aan die rij monniken en monnikjes met trek!

Innwa (Ava)

Verder dan deze plek ging het niet met de auto.

Nog even een romantisch plaatje fotograferen en dan . . .

. . . nagekeken door deze fraai met thanaka gedecoreerde meisjes . . .

. . . een stukje met de boot over de rivier de Ava naar ons reisdoel. De ruines van Innwa de hoofdstad van het eens zo machtige koninkrijk Ava.

Aan de overkant gekomen gaat de verdere reis per koets, maar paardenkar lijkt me een beter woord.

Het lijkt heel romantisch, maar het was niet heel erg confortabel!

Al met al is het wel de moeite waard. De ruines die dateren vanaf het eind van de 14e eeuw - Innwa of Ava werd de hoofdstad in 1364 na Bagan - tot midden 19e eeuw zijn echt heel indrukwekkend!

Wonderlijke en angstaanjagende mythologishe figuren bewaken de heiligdommen.

Het heeft iets weg van Bagan maar het is veel minder groots.

Tawan poseert bij ons vervoer . . .

Bagaya Kyaung in Ava werd gebouwd in 1834 en is een helemaal uit teakhout opgetrokken heiligdom dat ook als koninklijk paleis heeft dienst gedaan.

Sommige van de gebruikte houten balken zijn echt indrukwekkend van formaat. De grootste meet ca. 270 cm in doorsnee!

Het is een bij uitstek geschikte plek voor mooie foto's. Alles wat je schiet is raak . . .

Links en rechts de pauw, al eeuwen het synbool van Birma

In een een zijkamer van deze tempel was dit klasje gehuisvest.

In de duisternis van deze tempel doemt dan opeens deze prachtige Boeddha op zijn vergulde troon op.

Een overblijfsel van het paleis van Innwa of Ava. De badkamer van de dochters van de koning.

Een toegangspoort met behalve de muren ook nog wat resten van de houten palissaden omheining.

De uitkijktoren van hetzelfde type als die van het paleis in Mandalay, alleen wat bescheidener van grootte.

Via deze originele houten trap er omheen kom je naar boven.

Ook hier wel wat toeristenhandel, maar gelukkig niet al te veel.

Weer zo'n plaatje dat de sfeer hier goed weer geeft. Zo wonen de meeste mensen in dit land! Stenen huizen zijn hier zeker op het platteland echt een uitzondering!

De Maha Aung Mye Bonzan abdij. Een immens gebouw gebouwd door koningin Nanmadaw Me Nu, die er volgens de overlevering een wirwar aan kamers en gangen in liet aanbrengen. Het doel was om daar dan gemakkelijk mensen om zeep te kunnen helpen, nummer 1 was haar man koning Bagyidaw die haar tegen haar zin gedwongen had te trouwen. (Bron: Tawan dus met een korreltje zout!)

Een heel indrukwekkend complex dat wel een beetje beter onderhouden zou mogen worden!

Sagaing

De U Min Thonze pagode een groot religieus centrum in dit gebied, dat gekenmerkt wordt door religieuze centra. Er wonen hier vele tienduizenden monniken!.

Geen oud, maar wel een heel kleurrijk en apart bouwwerk dat met alle andere gebouwen wel gemeen heeft dat het groot van afmeting is, heel groot zelfs.

Hier niet 1, 2, 3 of 4 Boeddhas, maar tientallen op een rij . . .

Allemaal nissen, met allemaal Boeddhas er in.

Via deze overdekte trap-annex gang kom je er in.

Boven gekomen is de beloning wel een prachtig uitzicht!

In de centrale hal deze immens grote Boeddha.

Grote betegelde terassen omringen het bouwwerk.

De grote met goud beklede pagode. Als je goed kijkt zie je de kleine rechthoekige platen goud er opgenageld.

Tawan vond het allemaal prachtig, ook omdat hij ook voor het eerst op veel van de plaatsen was die we bezocht hebben.

Onderweg naar Mingun kwamen we deze stoet tegen.

Inderdaad, ouders die met hun jonge zonen op weg waren naar de tempel voor het Poi Sang Long ritueel.

Een deel ging te paard samen met vader, een oudere broer of oom en een ander deel in rijkversierde ossenwagens.

De kleding van de knapen was vaak indentiek. Je ziet ook veel winkels waar deze sets kant en klaar te koop zijn. In Chiang Mai creeerde iedereen toch meer de outfits zelf en was het allemaal veel individueler. Het is er in Birma echter niet minder feestelijk om. Een grote dag voor de hele familie!

Opzij van deze weg dit landelijk tafereeltje. Dit is niets speciaals, dit is eigenlijk wat je overal ziet, zelfs in de steden als je van de hoofstraten afgaat.

Mingun

De Mingun Bell, de grootste of de op en na grootste bronzen klok ter wereld werd in 1808 gegoten. De bronnen spreken elkaar soms wat tegen. De jongeman er naast kennen jullie wel. NB Volgens een inscriptie bij de klok is het de op een na grootste. Moscow zou er een hebben die 3 keer zo groot is. Wikipedia zegt echter dat het heden ten dage de grootste klok ter wereld is. Hoe dan ook, onwijs groot is het ding zeker, dat staat vast en Tawan heeft hem diverse keren laten klinken en dat deed dat ding nog steeds als een klok behoort te doen!

Deze reuzenklok had vlak bij deze nooit afgemaakte reuzen pagode (paya) moeten komen te staan. Koning Bodawpaya had iet wat te grootse plannen en het geheel kwam nooit af, een aardbeving verwoeste al heel gauw zijn wat te veel uit de kluiten gewassen geesteskind dat 152 meter hoog had moeten worden.

De achterkant c.q. of wat er nog van over is van een van de beide reusachtige leeuwen die het complex hadden moeten bewaken. Nee, voor buitensporige maten zijn ze hier niet bang en koning Bodawpaya was dat al helemaal niet!

De Boeddha in de onafgemaakte reuzenpagoda van Mingun.

Ik heb iets met ossenkarren, ik blijf ze fotograferen. Vraag me niet waarom! Trouwens de meeste wegen en straten, soms zelfs ook in de kleinere plaatsen hebben naast een verhard stuk weg voor auto's, brommers e.d. een onverhard stuk voor deze karren er naast, zoals hier dus.

De stoet stond stil en ik heb dus van de gelegenheid gebruik gemaakt en wat vastgelegd van deze feestelijke optocht.

Naast de als prinsen uitgedoste jochies hier ook feestelijk geklede meisjes. Wat hun functie is weet ik niet. Dat zoeken we op!

Het orkest was een vlekkeloos werkende combinatie van traditioneel en modern.

Naar de volgende pagina